Szanowni klienci.
Sklep jest zamknięty od 20 minut.
Wielu z nas chciałoby już iść.
Więc jeśli jesteś jeszcze w sklepie, jesteś fiutkiem.
Nie bądź fiutkiem.
To trudne, bo będę musiał żyć z tym koszem.
Jasne, rozumiem, to ważna decyzja.
Tak że wie pan, może pójdzie pan do domu,
prześpi się z tym i zdecyduje jutro?
Nie. Już wczoraj mówiłem: „zdecyduję jutro”.
Jak się dziś nie pouczę na egzamin, mam przerąbane.
Ślicznie wyglądasz.
- Dzięki. - Dzięki.
Mam dziś występ taneczny.
Co? Czemu nam nie powiedziałaś?
Ja nie tańczę, bo mam… to.
Ale pójdę kibicować dziewczynom.
O ile ten palant kiedykolwiek stąd wyjdzie.
Hej, Myrtle.
Opowiedz o swojej histerektomii.
Ja się tym zajmę.
To był rok 1953.
Medycyna była na topie.
Chodzi o to, że właśnie wysłaliście nam tablice,
a ja nie chcę kazać ludziom wieszać je w piątkowy wieczór.
Jeśli ktoś to odsłucha, niech do mnie oddzwoni. Proszę.
Mówi Glenn.
- Ta technologia… - Przepraszam.
- Przepraszam pana. - Racja, stoję na przejściu.
- Praca. - To nic.
- Jakoś nie mogę… - Tutaj jest plama.
Czy to Szklana pułapka 2? Najlepsza część…
Niebiańskiej nocy.
Dobrze.
Świetna robota, Mateo!
Wszyscy zostajemy dłużej, żeby coś zrobić.
Bardzo mi przykro. Właśnie się dowiedziałem.
Strasznie się z tym czuję.
SUPERMARKET
Utknęłam w pracy na dwie godziny,
ale trzymajcie mi miejsce. Od razu przyjdę.
- Musisz tu być, zdziro. - Wiem, zdziro.
Ptaszki, tu mamusia. Słuchajcie.
Scout, Taffy, FDR, Pikachu, wy dowodzicie.
Bądźcie przywódcami, jakich znam.
A wy, kakadu,
zakładam, że nie słyszycie, bo śpicie.
Dobra, skupcie się.
Coś namieszali.
Zdjęliśmy to samo.
Nie sądzę.
Nie. Stare tablice były
„w mdłym i niemodnym kolorze o nazwie Błyszczący Delfin.
Nowe są w wyrazistym i odważnym kolorze
o nazwie Błyszczący Delfin B”.
MROŻONKI
Fajnie, nie? Być tak wysoko.
Jak za czasów chodzenia na ściankę.
Muszę wrócić do domu i pouczyć się na egzamin.
„Egzamin”.
Przypomina mi…
jak zakuwałem… albo chociaż próbowałem.
Przeważnie kończyłem pijany w czyimś pokoju w akademiku
i rozmawialiśmy całą noc na „poważne” tematy.
Ale super.
Opowiadałam ci kiedyś, jak pewnego razu
poszłam na studia i musiałam iść do pracy,
i miałam obowiązki?
Kupa śmiechu.
Nie musisz trzymać drabiny.
Nie pozwolę ci spaść.
Nie na mojej zmianie.
Co?
- Patrzcie. - Niezły ruch, kowboju.
Co, to? Urodziłem się z wiertarką w ręce.
Rodzina miała sklep z narzędziami.
- Sturgis and Sons? - Ach tak.
Przez 59 lat nazwisko Sturgis było synonimem słowa „narzędzia”.
Cóż, do czasu, aż otworzyli obok Cloud 9
i miesiąc później zbankrutowaliśmy.
Widział ktoś poziomicę laserową?
Nie wkurza cię to, że dla nich pracujesz?
Nie marnuję czasu na wkurzanie.
Spójrzcie, przybiłem palca.
Wyglądało poważnie.
Wyłączyli światło?
Glenn, co z tym światłem? Trochę się spieszę.
Światło jest sterowane przez Biuro.
- Co? - Co noc
gasną światła, a drzwi zamykają się automatycznie.
- Wszystkie drzwi? - Tak.
Przepraszam.
No dajesz…
WEJŚCIE
Nie. To jakaś kpina?
Nie.
Boże.
Zła wiadomość jest taka, że jesteśmy zamknięci.
Pójdziemy z Diną do mojego biura i poszukamy kodu awaryjnego.
Tymczasem wieszajcie dalej tablice.
Zróbcie z tego grę.
Możecie ją nazwać
„Znakowa Gorączka”.
Ja się w to nie bawię.
- Słuchajcie… - Nie.
Nawet nie wiesz, co chcę powiedzieć.
Za każdym razem, jak tak zaczynasz,
to kończysz słowami: „wykorzystajmy to”
albo „bawmy się”.
Nigdy nie mówisz: „jest do bani”.
Słuchajcie, mamy sklep dla siebie.
Możemy robić, co chcemy.
Jeśli uznamy, że będzie fajnie,
to będzie fajnie.
Jeśli jesteście za,
spotkamy się w strefie zabawy.
„Strefie zabawy”?
Czasem naprawdę chcę go walnąć.
To chyba było w jednej z wiadomości z centrali.
- „Związki zawodowe”. - „Po czym je poznać”.
- „Antyzwiązki”. - „Co jeśli usłyszysz słowo »związek«”.
„Zgłaszanie działalności związków”. „Wycofywanie produktów spożywczych”.
Nie pamiętam, żebyśmy jakieś wycofywali.
Co?
„Zmiany w kodeksie pracownika.
Związki przełożonych i podwładnych nie są już zakazane.
Obecnie nie są zalecane”.
Gadanie. Tutaj jest.
„Oderwij załączoną kartę i trzymaj w bezpiecznym miejscu”.
Zobacz, dopisałem: „np. w aucie”.
Podkreśliłem „aucie”.
To znaczy, że jest na zewnątrz… No tak.
Zła wiadomość jest taka, że zostawiłem kartę z kodem
w schowku w aucie.
Zadzwoniłem po żonę.
Ale mamy tylko jedno auto, więc musi czekać na siostrę, żeby ją…
Patrzcie, tam ktoś jest!
Boże! Hej!
Hej!
Wyciągniesz coś z mojego auta?
Nie słyszę was.
Auto. Potrzebne nam pik-pik-pik.
Nie wiecie, co tracicie.
Jakież to musi być przeżycie jeździć po sklepie.
Klucz nad kołem.
Weź kartę ze schowka.
Przynieś tu kartę.
Dobra, zaczekajcie.
Dziękujemy.
- Wyjdziemy stąd. - Tak!
Ekstra!
- Jest? - Czekaj, ma kluczyki.
Czemu siada na miejscu kierowcy?
Nie, nie trzeba zapalać silnika,
żeby otworzyć schowek.
Nie, nie trzeba przestawiać samochodu.
Zaczekaj, dokąd jedziesz? Dokąd on jedzie?
Co do… Gdzie…
Przejażdżka po strefie zabawy.
Hej, czy mógłbyś…
Okej.
Trochę się cieszę, że opuściłam występ.
Czekałam na ten taniec od szóstej klasy
i kiepsko byłoby tam tylko siedzieć i patrzeć.
Nie mówię, że żałuję tego dziecka,
ale mogło być później.
Albo wcześniej, jak u moich znajomych.
- Wiesz, o co mi chodzi? - O tak.
I myślę, że każdy z nas czegoś żałuje.
To teraz ja.
Żałuję, że studiowałem na statku,
zamiast wybrać jeden kraj i poznać jego kulturę.
Ktoś jeszcze?
Ja tylko żałuję, że za dużo rozmyślałam, a nie robiłam tego, co chciałam.
No proszę.
Po co walczyć z naturą? Jesteśmy zwierzętami.
Żałuję, że nie ocaliłem brata bliźniaka przed tą falą.
No i proszę.
Dowiadujemy się o sobie mnóstwa rzeczy.
A ty, Ame?
Czego najbardziej żałujesz?
Chyba tego, że nie poszłam na studia, jak byłam młodsza,
bo mogłabym wtedy wkurzać opowieściami kolegów z pracy.
Przynajmniej jest cicho.
Nie musimy słuchać tej głupiej muzyczki sklepowej.
A ja to w sumie lubię tę muzykę.
Czuję się, jakbym cały dzień czekał na infolinii.
Tobie się wszystko tutaj podoba. To dziwne, chłopie.
Co… Wcale nie wszystko.
Szczerze mówiąc, te kafelki w łazience dla pracowników
to co najwyżej czwórka z minusem.
To jedyne, co cię drażni w tej firmie?
No może alejki są trochę za wąskie.
I czasem ludzie w dyrekcji
nie traktują mnie jak człowieka z uczuciami.
No, to jest słabe.
Sturgis and Sons było społecznością.
Klienci mówili:
„Glenn, masz może śrubkę w takim a takim rozmiarze?”.
A ja na to: „Raczej tak. Zapytaj może mojego tatę”.
To był raj.
Wiecie, czego jeszcze żałuję? Tego, jak…
A potem wjechała ta sieciówka. Skąd oni się urwali?
Trzymają nas do późna, w ciemności.
Żeby się tylko kasa zgadzała.
O tak. Dajesz.
- Nie cierpię tego krawatu. - Tak.
- I nie znoszę tej koszuli. - Dobra.
- Teraz przeginasz. - To nie jego koszula?
I nie cierpię dyrektora regionalnego, Dicky’ego Larsona.
A wiecie, czego nie znoszę najbardziej?
Nie znoszę Cloud 9.
Nienawidzę Cloud 9!
- Co się właśnie stało? - Chyba złamaliśmy Glenna.
O nie. Uszkodzone.
Chyba nie możemy ich już sprzedać, nie?
To impreza, skurczybyki!
Sponsorowana przez Sturgis and Sons.
- Dobre to było. - Teraz ty.
Dobrze.
Nigdy w życiu… nie uzupełniałam lodów.
Dobra, ale wiesz, trochę ostrzej.
Jak na przykład: „Nigdy w życiu nie jadłem ludzkiego mięsa”.
Nie. Pijesz tylko, jak to robiłeś.
Rozumiem.
To teraz ja. Nigdy w życiu… nie bzykałam się w sklepie.
Serio?
Pamiętacie, jak w zeszłym tygodniu przyszła Jerusha,
żeby pogadać o hipotece?
Czekajcie, jest więcej.
Uprawialiśmy seks.
Super, stary.
Bo i ja, pracownia fotograficzna.
Siedem miesięcy temu.
Pracownia to świetna miejscówka.
- No. - Co? Serio?
No tak, ciemno, zacisznie.
Czasem widujesz zdjęcia nagich ludzi.
Jak tu zaczęłam,
nazywaliśmy pracownię „bzykalnią”.
Przez, wiecie, bzykanie.
Bzykałam się tam.
Okej.
- Serio? - Tak.
Czyli w pracowni, co?
Spoko, spoko.
Uwaga, Cloud 9… Nie działa.
Nie naciskasz przycisku.
Aha.
Uwaga, Cloud… Rety.
- Jestem w tym beznadziejna. - Tak.
Jazda!
Ale strzał.
Czuję, że żyję.
Hej, Cloud 9, mamy imprezę.
Od dziś robimy to w każdy piątek.
Chyba pobije rekord Bretta.
Ostatni upadek.
I prosto na tyrolkę…
Dajcie mu chwilkę, nic mu nie będzie.
Jest cały.
A teraz nowość, Mateo
oszałamiający swoją futurystyczną wersją piżamy z Cloud 9.
Dajesz, Mateo.
A teraz przed państwem Glenn
w kolekcji „Trzymajcie go z dala od dzieci”.
Pokaż, co ci Bozia dała, Glenn.
Oraz Myrtle niosąca oponę rowerową.
Chyba nie wie, co tu robimy,
ale i tak wymiata.
Dziękujemy, Myrtle.
Amy, jak się czujesz?
- Świetnie. - Tak?
Jak jestem pijana, to głośno mówię,
- ale teraz tego nie robię. - Racja.
No dobrze, wszyscy wstają.
Będę wyglądać jak ona?
Czarna? Nie jestem wiedźmą.
To niepotrzebne. Jesteś ładna.
Jestem solidną 8,25.
W liceum byłam w trójce najładniejszych w grupie wojskowej.
- Wiem, że jestem ładna. - Po prostu mi zaufaj.
Odkąd tata mnie zostawił na stacji paliw,
- ciężko jest zaufać. - No dobra.
NADAWCA NIEZNANY: PRACOWNIA, TERAZ.
Całkiem niezłe.
TYLKO DLA PRACOWNIKÓW
- Hej, ty. - Dina.
Jestem z niej dumna.
Tego się nie spodziewałem.
Ale powinienem był.
„Związki przełożonych i podwładnych
obecnie nie są zalecane”.
Nie są już zakazane.
To już nie jest zakazane.
No tak, zgadza się…
Ale, niestety, nie są zalecane.
Poza tym umawianie się z szefową…
Polityka seksualna jest taka zawiła.
W przeciwnym razie, uwierz mi, ja…
z chęcią bym zrobił,
co jest do zrobienia.
- Nie spodziewałam się tego. - No tak.
- Ale rozumiem. - To świetnie.
Znaczy wiesz…
Świetnie.
To do zobaczenia.
Co tam robisz?
Zrobisz sobie krzywdę.
Nie mów mi, co mam robić.
- Wcale nie mówiłem. - Nie jesteś moim szefem.
- Ja jestem twoim szefem, studenciku. - Po prostu to trochę niebezpieczne, gdy…
Tak w ogóle to też się dostałam na studia.
Dobre.
Kiedy miałam 18 lat.
- To świetnie. - Zaszłam w ciążę.
I wyszłam za mąż.
A potem Adam miał marzenia, a ktoś musiał opłacać rachunki.
I oto jestem,
kręcąc się dookoła…
bez końca…
Boże.
Jeśli to ma jakieś znaczenie, to była to ładna metafora.
Tak, wiem.
„Zostaw wiadomość i nigdy nie oddzwonimy”.
Dziś wam to nie wyjdzie.
Ta firma to kpina.
Zamykacie nas,
kontrolujecie muzykę, jakiej słuchamy.
I właśnie:
różnica kolorów tablic jest marginalna.
Powiedzcie też Dicky’emu Larsonowi,
że może ssać mój wielki, spocony palec u nogi.
Aby zatwierdzić wiadomość, naciśnij jeden.
Aby usunąć lub nagrać ponownie, naciśnij dwa.
Cześć.
Wszystko super. Powiesiliśmy tablice.
Są wystrzałowe.
Weź, dobrze ci zrobi.
Glenn ma racje. Te kafelki to nic specjalnego.
Nie żałuję ślubu.
- Nigdy tego nie powiedziałem. - Ale pomyślałeś.
Czasem się zastanawiam, co by było,
gdybym podjęła inne decyzje, ale…
Wiesz, czego naprawdę żałuję?
Ostatniego kieliszka sambuki?
Nieważne.
Nie powinnam ci tego mówić.
Czekaj, czemu nie…
To dziwna noc. No dobrze.
ZDALNE ZAMKNIĘCIE
NIEBIAŃSKIEGO DNIA
DZIĘKUJEMY ZA WIZYTĘ
Na razie.
Jak dobrze być na zewnątrz.
Jadę do domu pograć w gry.
- Jestem głodna. - Zjesz śniadanie?
Zaczynam zmianę za 20 minut. Dam ci kawę.
Naleśniczki.
Nie wierzę, że muszę iść na egzamin bez snu i na kacu.
Studia.
Tak. Studia.
DZIĘKUJEMY ZA WIZYTĘ
- Glenn? - Dzięki Bogu.
Myślałem, że będę musiał to sam wieszać.
- Proszę o degradację. - Co?
Na sprzedawcę. Powody osobiste.
Co?
Fakt, to zadanie dla dwóch osób.
Czemu jesteś ubrana jak moja matka?